طمع بردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(طَ مَ. بُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) طمع کردن، طمع بستن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(طَ مَ. بُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) طمع کردن، طمع بستن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طمع بردن . [ طَ م َ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) آزمند گردیدن . صاحب آنندراج آرد: در این بیت طمع بردن بمعنی حاجت بردن آمده : طمع برد شوخی بصاحبدلی نبود آن زمان در میان حاصلی . سعدی .