طمش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طمش . [ طَ ] (ع اِ) مردم . گویند: ما ادری ای الطمش هو؛ ای ای ّ الناس ؛ یعنی ندانم که چه مرد است او. ج، طموش . گویند: وحش و لا طمش من الطموش . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طمش . [ طَ ] (ع اِ) مردم . گویند: ما ادری ای الطمش هو؛ ای ای ّ الناس ؛ یعنی ندانم که چه مرد است او. ج، طموش . گویند: وحش و لا طمش من الطموش . (منتهی الارب ).