طمس

(طَ مْ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) ناپدید کردن.<BR>۲- هلاک کردن.<BR>۳- (مص ل.) محو شدن.<br>

(طَ مْ) [ ع. ] ۱- (مص م.) ناپدید کردن. ۲- هلاک کردن. ۳- (مص ل.) محو شدن.

طمس . [ طَ ] (ع مص ) ناپدید کردن . (زوزنی ) (دهار) (تاج المصادر). ناپیدا کردن . ناپدید کردن و ناپیدا شدن (لازم و متعدی ). (منتهی الارب ) : جبرئیل بادی در روی ایشان دمید طمس شدند، و طمس آن باشد که چشم و دهان و بینی یکی شود و روی ناپدید شود. فطمسنا اعینهم فذوقوا عذابی و نذر . (قصص الانبیاء ص ٥٦). نشان چیزی بردن . (منتخب اللغات ). ستردن . زدودن : قصه ٔ شمس و تبسمهای شمس وآن عروسان چمن را لمس و طمس . مولوی . ◄ از بیخ و بن برکندن چیزی را و ناپدید کردن نشان آنرا. و منه : اذا النجوم طمست و ربنا اطمس علی اموالهم ؛ ای اهلکها و استأصلها. (منتهی الارب ). محو کردن . (زوزنی ) (تاج المصادر). کور کردن و برابر و بی نشان کردن . (منتهی الارب ). ◄ هلاک کردن . ◄ نظر دور کردن . (منتخب اللغات ). دور نگریستن . ◄ دوری گزیدن . ◄ روشنی بردن .(منتهی الارب ). ◄ (اصطلاح صوفیه ) ذهاب رسوم و عادات است بالکلیه در صفات حق تعالی و این انتهای مرتبه است . (غیاث ) (آنندراج ). صاحب کشاف اصلاحات الفنون گوید: نزد صوفیه عبارتست از رفتن سایر صفات بشریت در صفات انوار ربوبیت . کذا نقل عن شیخ عبدالرزاق الکاشی و هکذا فی کشف اللغات . ◄ (اصطلاح عروض ) آنست که از فاع لاتن مفروق الوتد پس از اسقاط هر دو سبب عین نیز ساقط گردانی فا بماند. (المعجم ).

نابود، هلاک محو کردن ناپدید شدن ناپدید کردن، ناپیدا کردن هلاک کردن، نابود کردن دوری‌گزیدن

أَنْ نَّطْمِسَ وُجُوهاً «طمس» در اصل، به معناى محو و بى خاصیت نمودن آثار چیزى است، مانند این که خانه اى را ویران کنند و سپس جاى آن را به کلّى صاف کرده، آثار بناى سابق را از آن بر چینند، ولى به طور کنایه در مورد چیزهایى که از اثر و خاصیت افتاده نیز گفته مى شود.(5)