طلینا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طلینا. [ طَ ] (ع اِ) نوعی از صدف خرد است که مردم شام آن را طلینس و اهل مصر دلینس میخوانند، نمکسود آن را با نان بعنوان نانخورش میخورند. ابن البیطار ذیل صدف نیزدرباره ٔ آن گفتگو کرده است . (از مفردات ابن البیطار). و رجوع به طلیسا شود.