طلیق

طلیق . [ طَ ] (ع ص ) خنده روی . (منتهی الارب ). گشاده روی . (منتهی الارب ) (دهار). ◄ از قید رسته . (منتهی الارب ). رهاشده ٔ از بند. (منتخب اللغات ). رهاکرده . (منتهی الارب ). آزادکرده (پس از بردگی ). از بند رهاکرده . ج، طُلقاء. (مهذب الاسماء). ♦ رجل طلیق الیدین ؛ اذا کان سخیاً. (مهذب الاسماء). بخشنده . ♦ طلیق الاله ؛ باد است . (منتهی الارب ). ♦ طلیق اللسان ؛ تیززبان . گشاده زبان . ♦ طلیق الوجه ؛ خندان و گشاده روی . (منتخب اللغات ). ♦ لسان طلیق ؛ زبان فصیح . (منتهی الارب ).

طلیق . [ طَ ] (اِخ ) رجوع به مروان بن عبدالرحمن در الاعلام زرکلی ج ٢ ص ٤٥١ شود.

طلیق . [ طُ ل َ ] (اِخ ) ابن سفیان . صحابی است . (منتهی الارب ).