طلیع/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومطلیع. [ طَ ] (ع ص، اِ) (اصطلاح فقه ) آنکه از طرف محارب دیده بان است .واژه قبلی: طلیطمواژه بعدی: طلیف