طلیع

(طَ) [ ع. ] (ص.) آن که از طرف محارب دیده بان است.<br>

(طَ) [ ع. ] (ص.) آن که از طرف محارب دیده بان است.

طلیع. [ طَ ] (ع ص، اِ) (اصطلاح فقه ) آنکه از طرف محارب دیده بان است .