طلوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طلوت . [ طُ ] (اِخ ) نام یکی از دیههای بارفروش (بابل ) مازندران . (سفرنامه ٔ مازندران و استراباد رابینو ص ١١٩). و در فرهنگ جغرافیائی ایران آمده است : دهی است از دهستان مشهد گنج افروز بخش مرکزی شهرستان بابل در ١٢هزارگزی جنوب بابل و یکهزارگزی خاور جاده ٔ فرعی بابل به بابل کنار. دشت، معتدل و مرطوب و مالاریائی با٤٦٠ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ بابل، محصول آنجابرنج و پنبه و غلات و نیشکر و صیفی . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).