طلل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(طَ لَ) [ ع. ]<BR>۱- (اِ.) خرابه، نشان به جا مانده از یک خانه یا عمارت ویران.<BR>۲- کالبد هر چیزی. ج. اطلال.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(طَ لَ) [ ع. ]<BR>۱- (اِ.) خرابه، نشان به جا مانده از یک خانه یا عمارت ویران.<BR>۲- کالبد هر چیزی. ج. اطلال.<br>