طلاطل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طلاطل . [ طُ طِ ] (ع اِ) مرگ . (منتهی الارب ). ◄ بیماری مهلک که دوا نپذیرد. بیماری سخت . (منتهی الارب ).
طلاطل . [ طَ طِ / طُ طِ ] (ع اِ) بیماریی است در پشت خر که قطع کند آن را. طُلاطلة. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طلاطل . [ طُ طِ ] (ع اِ) مرگ . (منتهی الارب ). ◄ بیماری مهلک که دوا نپذیرد. بیماری سخت . (منتهی الارب ).
طلاطل . [ طَ طِ / طُ طِ ] (ع اِ) بیماریی است در پشت خر که قطع کند آن را. طُلاطلة. (منتهی الارب ).