طفلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طفلة. [ طِ ل َ ] (ع اِ) تأنیث طِفْل . دخترینه . ج، طفالة. (مهذب الاسماء). صاحب آنندراج گوید: مذکر و مؤنث در طفل یکسان است و نزد بعضی طفلة مؤنث است .
طفلة. [ طَ ل َ ] (ع ص ) تأنیث طَفْل . (منتهی الارب ).
طفله . [ طَ ل َ ] (ع اِ) شاهترج . شاهتره . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ) (فهرست مخزن الادویه ). به لغت اهل اندلس زیره ٔ صحرائی باشد و به عربی کمون البری خوانندش . (برهان ) (آنندراج ).