طفقان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طفقان . [ طَ ف َ ] (ع مص ) در کاری کردن ایستادن . طفق . (تاج المصادر).
طفقان . [ ] (اِخ ) نام کوهی است به تغزغز که در پیش آن قصبه ٔ جنیانجکث مستقر تغزغز است و از پس آن کوزارک، جملکت، بنجیکث، بارلغ، جامغر. (حدود العالم ).