طفاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طفاف . [ طَ / طِ ] (ع اِ) سیاهی شب . ◄ طف . رجوع به طف شود. (منتهی الارب ) (منتخب اللغات ).
طفاف . [ طُ ] (ع اِ) آنچه زائد و بر سر پیمانه باشد. طُفافة. طَفَفة. (منتهی الارب ). آنچه زیادت آید از پیمانه ٔ سر ظرف . (منتخب اللغات ).
طفاف . [ طَف ْ فا ] (ع ص ) فرس ٌ طفاف ؛ اسپ تیزرو. (منتهی الارب ). اسپی که سبک و جَلد باشد. ◄ ظرفی که تا لبها رسیده باشد. (منتخب اللغات ).