طغری

طغری . [ طُ را ] (ع اِ) طغرا. علامتی که با خط درشت بر طره ٔ احکام سلطانی کشند. صاحب تاج العروس گوید: این کلمه تتری است و اصل آن طورغای باشد و فارس و روم (مقصود ترک عثمانی است ) آن را استعمال کنند. ج، طغراوات . و آن را پس از طره و پیش از بسمله به منشور ملصق میکرده اند. ◄ وُلف در لغات شاهنامه طغری را بمعنی شاهین یا مرغ شکاری دیگر دانسته و این بیت شاهنامه را نیز شاهد آورده است : بزد طبل و طغری شد اندر هوا شکیبانبد مرغ فرمانروا. (٧٩٥ ٣٥.M). و رجوع به فرهنگ شعوری ج ٢ ص ١٦٩ و طغرا شود.