طغر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طغر. [ طُ غ َ ] (ع اِ) مرغی است . ج، طِغْران . (منتهی الارب ) (آنندراج ). اسم طائری است معروف و جمع او طِغْران .
طغر. [ طَ ] (ع مص ) درآمدن بر کسی . یقال : طَغَرَ علیهم ؛ اذا دَغَرَ. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ دفع کردن . (منتخب اللغات ).