طغای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طغای . [ طُ ] (اِخ ) (امیر...) یکی از پسران دانشمند بهادر معاصر سلطان اولجایتو. رجوع به فهرست ذیل جامعالتواریخ رشیدی و حبیب السیر چ خیام ص ٣٧٢ و ٣٧٣ شود.
طغای . [ طُ ] (اِخ ) (امیر حاجی ...) از امرای عصر چوپانیان . رجوع به حبیب السیر چ خیام ص ٢٢٥ شود.