طغاتیمور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طغاتیمور. [ طُ ت َ ] (اِخ ) چهاردهمین پسر هلاکوخان که مادرش در سلک قمکان انتظام داشت . رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ٣ ص ١٠٣ شود.
طغاتیمور. [ طُ ت َ ] (اِخ ) از امرای غازان بوده است که در جنگ با مصر و شام منهزم شد. رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ٣ ص ١٥٦ شود.