طعیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طعیم . [ طُ ع َ ] (اِخ ) نام مردی . (منتهی الارب ).
طعیم . [ طَ ] (ع ص ) جزورٌ طعیم ٌ؛ شتر کشتنی که نه لاغر باشد نه فربه . (منتهی الارب ). یقال : جزورٌ طعوم ٌ و طعیم ٌ؛ ای بین الغث و السمین . (مهذب الاسماء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طعیم . [ طُ ع َ ] (اِخ ) نام مردی . (منتهی الارب ).
طعیم . [ طَ ] (ع ص ) جزورٌ طعیم ٌ؛ شتر کشتنی که نه لاغر باشد نه فربه . (منتهی الارب ). یقال : جزورٌ طعوم ٌ و طعیم ٌ؛ ای بین الغث و السمین . (مهذب الاسماء).