طعن زدن

(~. زَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م.)<BR>۱- سرزنش کردن.<BR>۲- به سخن کنایه کسی را رنجاندن.<br>

(~. زَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م.) ۱- سرزنش کردن. ۲- به سخن کنایه کسی را رنجاندن.

طعن زدن . [ طَ زَ دَ ] (مص مرکب ) سرزنش کردن . نکوهش کردن : زده کنگرش طعنها بر فلک رسیده سر تیغ او بر ملک . فردوسی . در تاریخی که میکنم سخنی نرانم که آن به تعصبی و میلی کشد... بلکه آن گویم که تا خوانندگان با من اندر این موافقت کنند و طعنی نزنند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ١٧٥). اگر طعنی زند بر وی خسیسی بجزوحشت مباد او را انیسی . نظامی . رجوع به طعنه زدن شود.