طشک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طشک . [ طَ ] (اِخ ) نام دهی است از توابع آباده و دو فرسخ کمتر در مغربی آباده است . (فارسنامه ٔ ناصری ). دهی است از دهستان آباده طشک بخش نی ریز شهرستان فسا در ١٢٨هزارگزی شمال باختری نیریز. جلگه و گرمسیر و مالاریائی با ٢٩٦ تن سکنه . آب آن از قنات . محصول آنجا غلات و پنبه و تریاک است . شغل اهالی زراعت و قالی بافی و راه آن فرعی است ولی در زمستان بعلت طغیان دریاچه ٔ بختگان عبور غیرمقدور است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).