طشتدار

طشتدار. [ طَ ] (اِخ ) لقب احمد معتمد. رجوع به تاریخ بیهقی چ فیاض ص ٧٢ شود.

طشتدار. [ طَ ] (نف مرکب ) نگهبان و متصدی طشتخاناه یاطشتخانه . ◄ مستخدم محافظ رخت کن یا جایگاه البسه . (دزی ج ٢ ص ٤٤): انوشتکین، طشتدار ملکشاه بن الب ارسلان و شحنه ٔ خوارزم بود. رجوع به تشتدار شود.