طشتدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(طَ) (ص فا.) = طشت دارنده:<BR>۱- خادمی که جهت شستن دستها آب میریزد.<BR>۲- نگهبان و متصدی طشت خانه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(طَ) (ص فا.) = طشت دارنده: ۱- خادمی که جهت شستن دستها آب میریزد. ۲- نگهبان و متصدی طشت خانه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طشتدار. [ طَ ] (اِخ ) لقب احمد معتمد. رجوع به تاریخ بیهقی چ فیاض ص ٧٢ شود.
طشتدار. [ طَ ] (نف مرکب ) نگهبان و متصدی طشتخاناه یاطشتخانه . ◄ مستخدم محافظ رخت کن یا جایگاه البسه . (دزی ج ٢ ص ٤٤): انوشتکین، طشتدار ملکشاه بن الب ارسلان و شحنه ٔ خوارزم بود. رجوع به تشتدار شود.