طشتخانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طشتخانه . [ طَ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) تشتخانه . طشتخاناه : آنجاکه طشتخانه ٔ قدرت کنند باز تن دردهد وطای ملایک به مفرشی . اثیر اخسیکتی . و خوارزم درآن روزگار در عداد وظیفه ٔ طشتخانه بود. (جهانگشای جوینی ). و رجوع به تشتخانه و طشتخاناه شود.