طسفونج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طسفونج . [ طَ ن َ ] (اِخ ) دهی است بزرگ در شرقی دجله مقابل نعمانیه، بین بغداد و واسط. آثار دیرینه و ویرانی در آن ده میباشد. حمزه گوید: اصل این کلمه طوسفون بوده و در تعریب به طیسفون و طیسفونج درآمده است، معهذا عامه ٔ مردم آن را بدون یاء و طسفونج تلفظ میکنند و گروهی این محل را یکی از مدائن اَکاسره میشمارند. (معجم البلدان ج ٦ ص ٤٩).