طزرج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طزرج . [ طَ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بلورد بخش مرکزی شهرستان سیرجان در٥٠هزارگزی خاور سعیدآباد و ٢هزارگزی خاور راه مالرو بلورد - مشیز. کوهستانی و سردسیر با٨٠ تن سکنه . آب آن از چشمه و محصول آنجا غلات و حبوبات و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).
طزرج . [ طَ رَ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان جوزم و دهج بخش بابک شهرستان یزد در ٥٣هزارگزی شمال شهر بابک، کنار راه مالرو طزرج به شهر بابک . کوهستانی، معتدل و مالاریایی با٦٤ تن سکنه . آب آن از قنات، محصول آنجا غلات، و شغل اهالی زراعت است . صنایع دستی زنان قالی بافی است و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).