طریقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طریقی . [ طَ قی ی ] (ع ص نسبی ) منسوب به طریق . سمعانی گوید: از استاد خویش ابوالقاسم اسماعیل بن محمدبن الفضل در اصبهان پرسیدم : از چه روی علی بن المنذر الطریقی را طریقی خوانده اند؟ گفت : کان ولد فی الطریق فنسب الیها. (سمعانی ).