طریفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طریفة. [ طَ ف َ ] (ع ص ) گیاه نصی که سپید یا انبوه و تمام گوالیده کرده باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). نبات چون سپید شود. (مهذب الاسماء). ◄ طریفه ناک . رجوع به همین کلمه شود.
طریفة. [ طُ رَ ف َ ] (اِخ ) نام مردی . (عقدالفرید ج ٧ ص ٦٢).
طریفة. [ طُ رَ ف َ ] (اِخ ) ابن حاجز. صحابی است . (منتهی الارب ). و رجوع به الاصابة ج ٣ ص ٢٨٥ شود.