طریحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طریحی . [ طَ رَ ] (اِخ ) (الشیخ الَ ...) نسب فخرالدین بن محمد معروف به شیخ طریحی . رجوع به روضات الجنات و معجم المطبوعات ج ٢ ستون ١٢٤٠ و الاعلام زرکلی ج ٢ ص ٤٤٧، ٧٦٨ و الارشاد ص ١٠، ١١، ١٣ ترجمه ٔ احوال صاحب بن عباد شود.