طریة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طریة. [ طُرْ ی َ ] (ع اِ) صورتی دیگر از طرنة (بساطالغول ) که در بعضی نسخ از مفردات ابن البیطار آمده است .
طریة. [طَ ری ی َ ] (ع ص ) تأنیث طَری ّ، بمعنی تر و تازه .
طریة. [ طَ ری ی َ ] (اِخ ) دهی است به یمن . (منتهی الارب ).