طرو

طرو. [ طُ رُوو ] (ع مص ) از دور درآمدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). یقال : طرا طُرُوّاً؛ از دور درآمد. (منتهی الارب ). آمدن از جای دور. (منتخب اللغات ).