طره بازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طره بازی . [ طُرْ رَ / رِ ] (حامص مرکب ) بازی که اطفال بازند و آن چنان است که کرباسی را مثل تازیانه تاب داده بر یکدیگر زنند و در محاوره هر چیز تاب داده را طره گویند و لهذا اطلاق آن بر تازیانه که در عرف هند کره خوانند نیز درست شده و اغلب که کره مغیر آن است : اگرچه رفته بسر دور طره بازی مخلص ولی چو طره ٔ زلف تو دید تاب ندارد. مخلص کاشی (از آنندراج ). و در تداول محلی گناباد و بعضی نواحی دیگر آن را «درنه بازی » گویند. دُرنابازی .