طرمطراق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طرمطراق . [ ] (اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن ابی بکر جرجانی، ملقب به طرمطراق . نویسنده و شاعری ظریف و فاضلی از اعیان عمال بخارا است و نام وی در ضمن ترجمه ٔ احوال هرثمی گذشت . سیدابوجعفر موسوی این شعر را که ابوعبداﷲ در نزد وی انشاء کرده است برای او روایت کرده است : نصیبنا من طول آمالنا تعسف فی خدمة دائبة و حاصل الذل بلاطائل و الشأن فی منظر العاقبة. و این ابیات از اشعار ظریف و ملیح وی درباره ٔ پسری از فرزندان موالی بخاراست که شاعر به عشق وی گرفتار بوده است : انا و الصبر فقد بشرنی نائب المسک بصفحات العتیق سنة اخری و قد اخرجنی شعر خدیک من العقد الوثیق . و ابوسعد نصربن یعقوب این ابیات را از قصیده ٔ وی در وصف خرگاه برای من انشاد کرده است : کأنه سحب من فضة ضربت و زینت بدنانیر مفاصله ان قر لیل کفی النیران ساکنه او جاد غیث فلن یغشاه هاطله لاتحذر الهدم فیه حین تنزله اذا توالت علی بیت زلازله . (یتیمةالدهر ثعالبی ج ٤ ص ٧٨). و رجوع به ص ٦١ همان جلد شود.