طرقچی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طرقچی . [ طُ رَ ] (اِخ ) دهی از دهستان لاله آباد بخش مرکزی شهرستان بابل، در١٩هزارگزی جنوب باختری بابل و در یک هزارگزی شوسه ٔ بابل به آمل . دشت معتدل و مرطوب و مالاریائی با ١٧٥ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ کاری و محصول آنجا برنج و مختصر غلات و کنف و پنبه و صیفی . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).