طرقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طرقه . [طُ ق َ / ق ِ ] (اِ) مرغی است . نوعی مرغ است سیاه، دوچند گنجشکی و سخن گوی . قسمی مرغ که پرهای آن به سیاهی گراید و مانند طوطی تقلید صوت شنوده کند. شارک . شارو. شار. شحرور. قره طاوق . توکا. چاله خوس . چاله خسب .
طرقه . [ طُ ق َ ] (اِخ ) از توابع خراسان، و دارای معدن زغال سنگ است . (جغرافی اقتصادی کیهان ص ٤٠).