طرف بستن

(طَ رْ. بَ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) کنایه از: سود بردن.<br>

(طَ رْ. بَ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) کنایه از: سود بردن.

طرف بستن . [ طَ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) طرف بربستن . حاصل کردن و فائده و نفع برداشتن، چه طرف بمعنی کلیچه ٔ کمر است و بستن آن موجب زینت است . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). لکن اکثر بدین معنی به صله ٔ «از» آید و بعضی محققین و غیره بدین معنی بفتحتین بسته اند. در صحت آن تأمل است . (آنندراج ). سود بردن . پهلو یافتن از کسی : طوطیان خاص را قندی است ژرف طوطیان عام از این خود بسته طرف . مولوی . نبندی زان میان طرفی کمروار اگر خود را ببینی در میانه . حافظ. کس به دور نرگست طرفی نبست از عافیت به که نفروشند مستوری به مستان شما. حافظ. طرف کرم ز کس نبست این دل پرامید من گرچه سخن همی برد قصه ٔ من به هر طرف . حافظ.

بهره بردن، سود بردن، برخوردار شدن، بهره‌ور شدن، بهره‌مندشدن، طرف بربستن، طرف یافتن متنعم‌شدن، به نوا رسیدن