طرا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طرا. [ طَ ] (ع اِ) آنچه غیر از خلقت زمین باشد. یعنی طری غیر ثری است . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ چیزی که در احاطه ٔ عدد درنیاید از آفرینش یقال هم اکثر من الطرا و الثری . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
طرا. [ طُ ] (اِخ ) قریه ای است در شرقی نیل نزدیک فسطاط از ناحیه ٔ صعید مصر. (معجم البلدان چ مصر ج ٦ ص ٣٣). رجوع به عیون الاخبار ج ١ ص ٢٠١ شود.