طراقیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طراقیه . [ طَ ی َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خدابنده لو بخش قروه ٔ شهرستان سنندج، واقع در ٢٠هزارگزی شمال خاور گز تپه و ٨هزارگزی خاور علی سرد. تپه ماهور، سردسیر با ٨٠٠ تن سکنه . آب آن از چشمه و قنات . محصولات آنجا غلات، انگور، صیفی، لبنیات و حبوبات . شغل اهالی زراعت و گله داری . راه آن مالرو است و در تابستان از طریق گل تپه و سراب و کبودرآهنگ اتومبیل میتوان برد. قلعه ٔ قدیمی دارد. دوکیلومتری باغ معروف به باغ وزیرجزء این ده است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).