طرازیده

طرازیده . [ طِ / طَ دَ / دِ ] (ن مف / نف ) آراسته . نگاریده . نگارشده : فرازش درفشی درفشان چو شید به پیکر طرازیده پیل سپید. اسدی . طرازش یکی نغز طاووس نر طرازیده از گونه گونه گهر. اسدی (گرشاسب نامه ). طرازیده برپیل اورنگ اوی ز گوهر گرفته جهان رنگ اوی . اسدی (گرشاسب نامه ). بدادش ز بیجاده تختی دگر طرازیده بر پشت شیری ز زر. اسدی (گرشاسب نامه ). فراوان در او مرغ و نخجیر گور طرازیده از سیم و زر و بلور. اسدی (گرشاسب نامه ). ♦ طرازیده موی ؛ گیسوآراسته : پرستار صف زد دوصد ماهروی طرازی بتان طرازیده موی . اسدی (گرشاسب نامه ).