طرازگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. گَ) [ معر - فا. ] (ص فا.)آرایش - دهنده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. گَ) [ معر - فا. ] (ص فا.)آرایش - دهنده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طرازگر. [ طِ گ َ ] (ص مرکب ) آرایش دهنده . پیرایش کننده . (آنندراج ). نگارگر جامه . و رجوع به فرهنگ شعوری ص ١٦٧ شود.