طراربند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طراربند. [ طَ ب َ ](اِخ ) شهری است از پس سیحون در پایان بلادشاش از جهتی پیوسته ٔ به ترکستان و آنجا سرحد و آخر بلاد اسلام درماوراءالنهر محسوب میشده، اهل این شهر جزء آخر این کلمه را بیفکنند و طرار و گاهی هم اطرار گویند. این شهر از اقلیم پنجم و طول آن ٩٧ و نیم درجه و عرض آن ٣٩ درجه و ٣٥ دقیقه است . (معجم البلدان ج ٦ ص ٣٧).