طرابیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طرابیل . [ طَ ] (اِخ ) این نام به این صورت و صورت طَرایل در تاریخ سیستان آمده و او سالار هندوان یعقوبی بود. رجوع به تاریخ سیستان ص ٣٠٧، ٣٠٩، ٣١١ شود.
طرابیل . [ طَ ] (ع اِ) ج ِ طربال . (اقرب الموارد). ♦ طرابیل الشام ؛ صومعه های شام .