طرابلسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طرابلسی . [ طَ ب ُ ل ُ ] (اِخ ) علی علاءالدین ابوالحسن علی بن خلیلی الطرابلسی الحنفی، قاضی القدس الشریف . ولادتش بسال ٨٤٤ هَ .ق . بوده، او راست : معین الحکام فیما یتردد بین الخصمین من الاحکام (فقه حنفی ) این کتاب بر سه بخش و تمامی در علم قضاء است . ١ - در مقدمات این علم که احکام مبتنی بر آن است . ٢ - در دلایلی که قضایا را از یکدیگر متمایز میسازد. ٣ - در احکام سیاست شرعیه . یک نوبت در بولاق بسال ١٣٠٠ هَ . ق . و نوبتی هم در مطبعه ٔ میمنیه بسال ١٣١٠ هَ . ق . و در حاشیه ٔ آن نیز کتاب لسان الحکام فی معرفةالاحکام از تألیفات ابوالولیدبن شحنة بطبع رسیده است . (معجم المطبوعات ج ٢ ستون ١٢٣٦).
طرابلسی . [ طَ ب ُ ل ُ ] (اِخ ) القاضی سعدالدین عزالمؤمنین ابوالقاسم عبدالعزیزبن تحریربن عبدالعزیزبن البراج . رجوع به ابن برّاج شود.
طرابلسی . [ طَ ب ُ ل ُ ] (اِخ ) الشیخ عبدالغنی الفاروقی الطرابلسی . او راست : اشراق الانوار فی اطلاق العذار.این کتاب در ادب است که بسال ١٢٦٨ هَ . ق . تألیف وطبع هم شده است . (معجم المطبوعات ج ٢ ستون ١٢٨٧).