طحاب
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طحاب . [ طِ ] (اِخ ) موضعی است، ومر آن موضع را روزیست عظیم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). جایگاهی است که چون واقعه ای در آن محل برای اعراب رخ داد، روز وقوع آن را یکی از روزهای تاریخی محسوب میدارند، و آن روز را به «یوم طحاب حومل » و «یوم ملیحة» نیز میخوانند. (معجم البلدان چ مصر ج ٦ ص ٣٠).