طاهری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طاهری . [ هَِ ] (اِخ ) ابومنصور عبدالرحمن بن محمدبن عبدالواحدبن رزیق طاهری . منسوب به حریم طاهری و او از قاضی ابوالحسین بن مهتدی بالله هاشمی روایت کرده است . (انساب سمعانی ورق ٣٦٤ «الف »).
طاهری . [ هَِ ] (اِخ ) ابوالعباس محمدبن طاهر بغدادی طاهری . وی از ابوعروبة حرانی روایت کرده است و ابونصر احمدبن علی بن عبدوس اهوازی از او روایت دارد. وی از خاندان طاهر ذوالیمینین بوده است . (انساب سمعانی ورق ٣٦٤ «الف »).
طاهری . [ هَِ ] (اِخ ) طیب بن محمدبن طلحة... رجوع به طاهری ابواسحاق شود.