طاهریة

طاهریة. [ هَِ ری ی َ] (ع اِ) برنجو. (مهذب الاسماء). قسمی از پختنیها.

طاهریة. [ هَِ ری ی َ ] (اِخ ) دولت طاهریة در خراسان که از سال دویست و پنج تا دویست و پنجاه ونه فرمانروائی کردند، مؤسس آن طاهربن الحسین الخزاعی ملقب بذی الیمینین بوده، این دولتی فارسی و ایرانی بشمار میرفته . (تاریخ تمدن اسلامی جرجی زیدان جزء ٤ ص ١٧٣). رجوع به «آل طاهر»، طاهریان و بنی طاهر شود.

طاهریة. [ هَِ ری ی َ ] (اِخ ) ناحیه ای است در بالای جیحون که بعد از آمل واقع شده است و عمل خوارزم از آنجا شروع میشود. یاقوت گوید: گمان میبرم که منسوب به طاهربن الحسین باشد. (معجم البلدان ).