طالکوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طالکوه . [ ل َ ](اِخ ) دهی جزء بلوک خورگام دهستان عمارلو بخش رودبار شهرستان رشت . در ٣٥هزارگزی خاور رودبار و ٢٣هزارگزی رستم آباد. کوهستانی، معتدل، مرطوب و مالاریائی . با ٤٣٠ تن سکنه . آب آن از چشمه . محصول آن غلات و بنشن و لبنیات و ارزن . شغل اهالی زراعت و گله داری و شال بافی و راه آن مالرو است . قلعه ٔ خرابه ٔ کافرقلعه بین خورگام و رحمت آباد از آثار قدیمی است . اکثر سکنه زمستان برای تأمین معاش به گیلان و نصف سکنه تابستان به ییلاق میروند. این ده از چهار محل بالا و پائین، پس و پیش تشکیل شده است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).