طالع نگون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طالع نگون . [ ل ِ ع ِ ن ِ ] (ترکیب وصفی ) نگون طالع. بخت بد.ستاره ٔ نحس . اقبال ناسازگار. طالع نحس : ای طالع نگون من ای کجرو حرون ای نحس بی سعادت وی خوف بی رجا. مسعودسعد. گل آلوده ای راه مسجدگرفت ز بخت نگون طالع اندرشگفت . سعدی .