طالشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طالشان . [ ل ِ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان رشت در چهارهزارگزی جنوب باختری رشت کنار راه شوسه ٔ لاکان . جلگه . معتدل مرطوب . مالاریائی . با ١٢٨ تن سکنه . آب آن از استخر. محصول آن برنج و چای . شغل اهالی زراعت و مکاری . راه آن مالرو است در فصل خشکی اتومبیل میرود. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).
طالشان . [ ل ِ ] (اِ) تالشان . چادر. و آن اصل کلمه ٔ طیلسان است : طالسان . معرب است و اصله تالشان . (منتهی الارب ). رجوع به طالسان شود.