فرهنگ لغت

طالب علمانه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

طالب علمانه . [ ل ِ ب ِ ع ِ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی مرکب، ق مرکب ) طلاب . چون طالب علمان : بسته زیر گلو از غالیه تحت الحنکی [ کبک ] پیرهن دارد زین طالب علمانه یکی . منوچهری .

معنی طالب علمانه | فرهنگ لغت