ضمران

ضمران . [ ض َ ] (اِخ ) وادئی است به نجد. (منتهی الارب ) (منتخب اللغات ). نصر گوید: ضمران بضم ضاد و فتح، آن وادئی است بنجد از بطن قوّ. (معجم البلدان ). ♦ ذوالضمران ؛ موضعی است . (معجم البلدان ).

ضمران . [ ض ُ ] (اِخ ) سگی است، یا ماده سگی . (منتهی الارب ). نام سگی است . (مهذب الاسماء).

ضمران . [ ض َ ] (اِخ ) گیاهی است نهایت باریک . (منتهی الارب ). درختی است باریک . (منتخب اللغات ). گیاهی است . (المرصع).